Uskrzydleni Pasją

Kochani !

Czas pandemii ogranicza nam możliwość spotkań autorskich. Jednak nie umniejsza pasji tworzenia, która uskrzydla wielu autorów, również naszych lokalnych artystów. To właśnie dla nich stworzyliśmy Wirtualny Salonik Twórczości Lokalnej. Jest to miejsce, gdzie swobodnie krążą myśli, słowa, emocje…

Zapraszamy wszystkich Artystów do podzielania się swoim talentem i umilenia tego czasu zamętu zarówno sobie jak i odbiorcom ich sztuki.

 

Dziś przedstawiamy Państwu twórczość mieszkanki naszej Gminy Pani Anny Pułaczewskiej. Pierwszy prezentowany wiersz pochodzi z „Jednodniówki” wydanej z okazji jubileuszu Pracowni Literacko-Artystycznej z Inowrocławia.

 

 

Uspokoiło się

odeszło

wcale niewcześnie

Ramiona

wzniesione do lotu

zastygły

Rosa

do butów przylepiona

Rozpłynęła się w kałużę

pojednania

Wytańczyłam

życia nowy ogień

Unosząc się w zapachu sosnowym zajaśniałam Tobą

Po naszym domu

pałętają się róże

zasuszone koślawo

wystają z wazonów

śpią na półkach

wyblakłe płatki

rozścielone po kątach

róże radości i nadziei

róże smutku

są z nami

Przynieś mi różę

Niepotrzebne słowa

Wycieram myśli

zaschniętymi kwiatami

wspomnień

Ubrana w marzenia

nabieram nowych kształtów

Klękała do nocy

błagała o świt

by budził się szybko

Upijała się jego nieobecnością

chciała prawdy podobnej do kłamstwa

pozbawiona głosu krzyczała

Zamknięta na zawsze

otworzyła się

i śmiechem zapłakała

zanim przyszedł

 

 

  • Poezja II

Nauczyła go matka

miłości do Kujaw przyrody

Pokazała jezioro pełne czystej wody

Uczyła, by cieszył się każdym polnym kłosem

Nie raz zapłakała nad jankowym losem

Prosiła, by na świat patrzył otwartymi oczami

Jak na Boga patrzą kapłani

Nie wiedziała, że w górach

tam na Harendzie

Także dobrze mu będzie

 

* Poezja III

Rozlała się kujawska łąka wspomnieniami

kwiaty na niej rosnące okryły się marzeniami

o niebie, o słońcu, o naszych poetach

O miłości, czułości rozsianych po wertepach

Wspomniało Gopło sonety Kasprowicza

Odezwała się Hosanna dziewicza

Przyleciały czajki na Kazimierza

Kujawska ziemia nam czas odmierza

Bociany rozpoczęły klekotanie

Słyszysz tej ziemi wołanie?

 

  • Poezja IV

Są słowa, których nie wolno powiedzieć

Są myśli, których nie wolno wymówić

Są rzeczy niepotrzebne,

które się mogą pogubić

Zagubić też można marzenia

I zdrowie można stracić

Cóż zrobić, by nie zatracić w tej życia codziennej rozpaczy

SIEBIE?